Twitter

Ik heb hem weer openbaar gemaakt. Omdat zij die willen mij zo toch nog een beetje kunnen volgen, zelfs zonder Twitter account Je ziet mijn getweet hier rechts weer verschijnen!

Stilte

Tis niet zozeer dat ik inspiratieloos ben, ik heb eerder geen zin om al mijn gedroom en gedachtenkronkels neer te schrijven, en soms ook niet om die te delen met het grote publiek.

Voor al mijn hersenloos gebazel daarentegen moet u dezer dagen op Twitter zijn. Het is daar dezer dagen één gezellig bloggersboeltje! Ale hupla, ge moest al bezig zijn met een aanvraag in te dienen om mij te mogen volgen. Ahja, want ge denkt toch niet dat ge er zonder een duchtige backgroundcheck vanaf komt zeker?

Mijn voornemen

Ja, een beetje meer sport en een beetje minder emo-eten zou wel mogen.

Maar wat ik liefst van al zou doen is wat minder kwaad of opgejaagd zijn om kleine dingen. Wat rustiger door het leven gaan. Wat meer mijn lief, vrienden en familie appreciëren. En wat socialer zijn, in real life en op internet (want ik lees wel veel blogs maar ik comment er bijna nooit op!)

Herinner mij daar zo af en toe eens aan, ok? Dank bij voorbaat!

Examen 1

De voorbereidingsperiode is voorbij, tijd om zwaar te beginnen blokken nu!

Vak 1, waarvan ik vrijdag examen heb, is een zeer bizar en verwarrend vak om te leren. Niet alleen zijn het maar 236 pagina’s, het is ook vooral toepassing op een case die we moesten maken tijdens het semester en dus verbazend weinig theorie om nu te blokken.

Dus dedees is een beetje in de war over wat ik nu precies in mijn hoofd moet stampen. We dachten allemaal dat het een piece of cake ging worden, maar blijkbaar heeft de prof gewaarschuwd dat hij zich in de examenopgaven eens volledig ging laten gaan. “Jullie gaan allemaal buitenkomen met een gevoel dat je het absoluut niet goed hebt gedaan, maar dat is ook de bedoeling. 50% invullen zal al zeer sterk zijn.”

Dat vind ik nu wel zeer spijtig op zich, want ik start toch liever de periode met een volledig ingevuld examen alst voor u tzelfde is professor! (plus, normaal gezien gaat mijn succesrate in de examens altijd naar beneden, met als absolute dieptepunt mijn laatste examen…)

Maar dat laten we vandejaar dus niet gebeuren he mensen, dus excuseer mij maar mijn boeken roepen!

Oudejaarsavond!!

Terwijl ik mij klaarmaak (ja, binnen een uurtje stap ik al de auto in richting Brugge) geniet ik van de tijdloze. Wat is er beter om in een goede bui te geraken dan fantastische muziek op de achtergrond?

Dus iedereen, maak er een gezellige en leuke avond van, zorg dat je zonder kleerscheuren het nieuwe decennium kan inzetten, en mag 2010 nóg beter zijn dan 2009!

I’ll see you in 2010!

Procrastinatie

Eentje die past bij mijn vorige post:

Blokken

dat is…

… mijn bureau vol papieren

… te laat mijn bed in, en uit

…beginnen samenvatten, zien dat ik toch te weinig tijd heb om gans den boek te doen en dan de samenvatting na 2 hoofdstukken door het raam kiepen (maar bij dit vak blijf ik toch gewoon koppig verder doen, we zien wel hoe ver ik geraak!)

… 3 dagen mijn haar niet kammen, wegens het niet buiten komen

… zeggen “jaja, straks doe ik wel verder, eerst moet ik toch wel het Journaal zien. En dan Man Bijt Hond natuurlijk. Oh en is dat nu al Thuis? Ah ja dat moet ik ook zien he, want Peggy gaat een inzinking krijgen. Ale, tis dan al bijna Slimste Mens zeker?”

… nagels lakken, nagellak eraf pellen, nagels lakken…

… onverantwoord veel cola, gini, snoep, chips, nootjes, chocolade, taart, cake, pizza, pitta, hamburgers en anderen brol binnen kiepen. En dan nog roepen of het eten bijna klaar is…

… mijn lief missen, wegens hij in Gent en ik thuis

maar ook …

… zalig bediend worden door de mama

… onnozel staan dansen in de keuken op de Zatte Nonkel Top 100 van Radio Nostalgie (not kidding ) en het ‘volledig kunnen verantwoorden’ wegens al 4u aan een stuk achter een bureauken te hebben gezeten

… elke dag wel een keer of 5 in een deuk liggen met Tess haar mopjes

Jaja den blok, het is toch een rare periode. En dit is – fingers crossed – mijn voorlaatste!

Mijn kerstboom

Ik vroeg net aan Tess waarom ze onze kerstboom van thuis nog niet op haar blog had gezet, naar aanleiding van de blogtrend. En ze zei dat ze het stokje nog niet gekregen had. Maar pf wachten, daar doe ik niet aan mee ze, het is blok dus heb ik tijd en vooral goesting om het stokje te vangen

Dus bij deze, dank u imaginaire blogvriend(in) om mij het kerstboomstokje door te geven! Onderstaande zijn onze 2 (!) kerstbomen in Gent:

En dit is de kerstboom waar Tess en ik elke avond van mogen genieten nu we thuis zitten:
Links getrokken mét flits, in het midden zonder en rechts eventjes de focus leggen op onze speciale top dit jaar (en alle 3 in even slechte kwaliteit getrokken, waarvoor mijn excuses)

Dus menschen, als ge uwen boom nog niet op uw blog tentoon hebt gespreid, gelieve dat nu te doen (en Tess, smijt eens wat mooiere foto’s van onzen boom op uw blog, alsook uw spectaculaire kotkerstversiering! )

Mijn cadeautje is er!!

Spannend spannend spannend, dit pakketje stond er toen ik thuiskwam:

Deze drie superplezante spulletjes zaten in de doos (let alsjeblieft niet op mijn blokoutfit!):

Het is dus het klantenkaartenzakje dat ik gevraagd had, een klein make-uptasje en een papierenzakdoekverdelertje. En het is precies telepathie maar ik kan dat dus allemaal gigantisch goed gebruiken he! Een make-uptasje, ik heb dat nog niet en in elke handtas blijft altijd wel iets achter van make-up tot ik uiteindelijk niets meer terugvind. Zo’n pakje papieren zakdoeken ligt altijd op mijn bureau tijdens het blokken en ja, dat van die klantenkaarten had ik zelf gevraagd he. Perfect dus En dat allemaal dan nog eens in een heerlijk hip appeltjes-motief.

En dit leuke kaartje zat erbij (klik om te vergroten):

Echt waar, dank u maal een miljoen, beste vermiljoen!

Secret Santa

Ik raakte geïnspireerd door het verhaal van rozebril die de deur opendeed en nog net een auto zag wegrijden, terwijl ze op haar stoep een fabuleus pakje vond. Dus ik wou dat ook doen ahja! Ik had er zelfs een gedichtje voor gemaakt enal:

[...]
En wie is dat in die wegstuivende auto?
Een stalker of een weirdo?
Natuurlijk niet, ‘t is je geheime kerstman
die helaas niet zelf iets maken kan
[...]

Ik had zelfs heel veel moeite gestoken in het verpakken, maar het is nog maar eens bewezen dat ik niet echt een inpaktalent ben (zoals je linksonder op de foto kan zien…)

Maar helaas pindakaas, ze deed niet open, hoewel ik toch vaag een licht zag branden. Dus bij de buren aangebeld, die zeer  vriendelijk waren maar deze morgen zouden vertrekken voor een paar dagen en het dus wss niet zouden kunnen afleveren. Dan maar bij de overburen gaan aanbellen, die – natuurlijk! – hun bel niet hoorden maar mij gelukkig wel panisch zagen zwaaien voor hun raam.

Buur: Dag meisje!
Ik: Hallo, ik heb hier een pakje voor uw overbuur, maar ze is niet thuis…
B: Ale, das raar, er brandt precies toch licht he?
Ik: Ja, ik heb wel al een keer of 4 aangebeld (uiteraard telkens klaar om weg te spurten om het geheel wat dramatiek te geven, het portier van de auto stond zelfs nog open en alles!), maar er komt geen antwoord
B: Geef maar hier, ik zal dat wel afgeven. Tis toch voor dat huis he?
Ik: Dat met die blauwe auto voor he!
B: Ahja, niet voor die advocaten he?
Ik: Neeneenee, tis voor nummer …
B: Ok, en moet ik er nog een boodschap bij zeggen?
Ik: Neen merci mevrouw, alles zit erin en hangt eraan! *mysterieuze glimlach*

En nu maar wachten tot er iets op die blog van haar verschijnt! Spannend!
UPDATE: Ze vindt het leuk! Joepie!

Ondertussen ligt mijn eigen Secret Santa thuis op mij te wachten, maar ik ga vanavond pas naar huis, dus mijn – en jullie – geduld wordt nog even op de proef gesteld! (En dat van Tess, die thuis heel de tijd naar dat pakje zit te staren en zich zit af te vragen wat erin zit, neem ik aan )