Zomereinde aan de Leie 29 januari 2008

dit is wat een schilder zou zien:
de gebleekte graskant, kastanjes
en linden, het warme maar heengaande
licht van de avond en tegen de haag
op de andere oever een loper, en zijn
gedachten, hoe schilder je die
en boven het water de meeuwen
en tussen het licht- en het donkerder groen
de plecht van een jacht, het schuiven
der dingen, de richtingen

het water zelf kun je hier waar wij zitten
niet zien en ik vraag me nog af hoe je
afstanden schildert, steeds lichter misschien
tot je wit overhoudt, en hoe het verleden
toen jij daar nog liep

hoe schilder je dat je nooit weer
daar zult lopen, tegenstribbelend
aan je vaders hand

 

Miriam Van hee heeft vandaag de Herman de Coninckprijs voor poëzie gewonnen. Ze kreeg met haar bundel de voorkeur van de jury én met dit gedicht de voorkeur van het publiek.

Maar niet van mij… Misschien ben ik nog niet oud genoeg om de melancholie van Van hees gedicht te vatten?
Nu, ik vond alle genomineerden sterk, maar mijn stem ging naar ‘Ik zie jou zo’ van Mark Insingel. Geestig toch, dat sommige mensen zo kunnen spelen met woorden? 

  

Ik zie jou zo,
zo moet jij zijn.

 

Jij moet zo zijn
als ik jou zie.

Zo zie ik jou
als jij moet zijn.

Zo moet jij zijn:
dat ik jou zie.