Bij marketing kregen we vrijdag (in onze allerlaatste les als 3de Bachelors, traantjes werden net niet weggepinkt ;D) een gastspreker over de vloer.
Hij kwam iets meer uitleg geven over hoe marketeers nu moeten omgaan met Web 2.0 waarin de consumenten alsmaar mondiger worden en de communicatie steeds sneller vooruit gaat. Hij gaf het voorbeeld van een bepaald soort slot dat op de markt werd gebracht. Op een bepaalde blog verscheen ineens een post dat de sloten met een gewone bic zeer gemakkelijk konden geopend worden. En toen kwamen de filmpjes op youtube. Na een week werd de blogpost door 1,8 miljoen mensen PER DAG gelezen.
De firma moest de sloten toen wel uit de handel laten nemen. En om nog een beetje van zijn imago heel te laten bood het de nietsvermoedende kopers van de sloten allemaal een schadevergoeding aan.
Of hoe je bedrijf op 2 weken tijd gigantisch veel geld kan verliezen door Web 2.0
Blogs zijn het typevoorbeeld van Web 2.0 ‘waar mensen zelf de inhoud maken en bepalen’. Maar ook Myspace en Facebook, Youtube, Flickr, Digg enz enz enz.
Het ging op een bepaald moment ook over Second Life… Ik moet bekennen dat ik daar niets van ken, ik heb nog nooit geprobeerd. Maar ik ken wel het concept.
Suzanne Vega heeft naar het schijnt een virtueel concert gegeven in deze virtuele wereld voor een virtueel publiek. Haar gitaar werd virtueel nagemaakt (ja, daar hoort ook een enorm saai making of-filmpje bij) en daarna virtueel verkocht voor virtueel geld aan een virtueel persoon.
Ik vind het een beetje vreemd!
Nuja, zoals je wel ziet ben ik alleszins een voorstander van Web 2.0. Ik heb een blog en een Facebook en een Myspace, ik bekijk mooie foto’s op Flickr, ik vergelijk prijzen via het Internet en raadpleeg review sites voor ik een reis boek naar een bepaald hotel.
Interactie valt alleen maar aan te moedigen! Leve 2.0 
