Verlengd weekend
Dit weekend…
… werd ons huisje al een eerste keer “gewarmd”, wat uitdraaide op een fantastische avond met een mooie parapluconstructie voor de barbecue en een gezelschapsspel dat tot algemene hilariteit leidde als hoogtepunten.
… werd een afspraak met een vriendin om naar ‘t stad te gaan verlegd naar IKEA, wegens het slechte weer.
… werd er in Grimbergen serieus gefeest voor een 21-jarige. Wat worden al mijn lieve neefjes en nichtjes toch snel groot! Ook letterlijk, aangezien ik de oudste maar wel al ongeveer de kleinste ben intussen… Toch van de neefjes, de nichtjes hebben nog een aantal jaar te gaan.
… keek ik naar mijn series en werd de digibox dus weer wat leger.
En nu staat er niets meer op het programma behalve straks eens op zoek te gaan naar wat eten, en eens te bekijken wat we allemaal gaan meenemen naar Pukkelpop.
Life is not bad at all, unlike the weather!
31 oktober
aka de dag waarop ik samen met mijn ouders ging wandelen in Zeeland. Prachtige dag en prachtige omgeving!
Mijn zus
Ze is vertrokken, 3 maand naar het koude Siberië.
En ik heb het er toch een beetje moeilijk mee, ook al weet ik dat het een onvergetelijk avontuur wordt met een waarde die veel groter is dan enkel het verbeterde Russisch taalgevoel dat ze er zal aan overhouden.
Vanaf nu ben ik op mijn werk dus “die ene die heeft zitten bleiten aan de telefoon tijdens de pauze” 
Maar daar trek ik me eigenlijk bitter weinig van aan, want ik heb me nog zo proberen inhouden.
En daarnet heb ik even met Tess kunnen skypen, en ze heeft nog niet eens koud daar op haar tussenstop in de luchthaven van Moskou! Dus alles komt wel goed haha. Maar volg vooral zelf haar avonturen, op tessnovo.wordpress.com
Blokken
dat is…
… mijn bureau vol papieren
… te laat mijn bed in, en uit
…beginnen samenvatten, zien dat ik toch te weinig tijd heb om gans den boek te doen en dan de samenvatting na 2 hoofdstukken door het raam kiepen (maar bij dit vak blijf ik toch gewoon koppig verder doen, we zien wel hoe ver ik geraak!)
… 3 dagen mijn haar niet kammen, wegens het niet buiten komen
… zeggen “jaja, straks doe ik wel verder, eerst moet ik toch wel het Journaal zien. En dan Man Bijt Hond natuurlijk. Oh en is dat nu al Thuis? Ah ja dat moet ik ook zien he, want Peggy gaat een inzinking krijgen. Ale, tis dan al bijna Slimste Mens zeker?”
… nagels lakken, nagellak eraf pellen, nagels lakken…
… onverantwoord veel cola, gini, snoep, chips, nootjes, chocolade, taart, cake, pizza, pitta, hamburgers en anderen brol binnen kiepen. En dan nog roepen of het eten bijna klaar is…
… mijn lief missen, wegens hij in Gent en ik thuis
maar ook …
… zalig bediend worden door de mama
… onnozel staan dansen in de keuken op de Zatte Nonkel Top 100 van Radio Nostalgie (not kidding ) en het ‘volledig kunnen verantwoorden’ wegens al 4u aan een stuk achter een bureauken te hebben gezeten
… elke dag wel een keer of 5 in een deuk liggen met Tess haar mopjes
Jaja den blok, het is toch een rare periode. En dit is – fingers crossed – mijn voorlaatste!
Vanalles en nog wat
Liefste mensen
het is alweer een tijd geleden dat ik nog iets schreef. Dus bij deze, een overzicht van mijn hersenspinsels van de voorbije dagen.
Dit weekend is de blok officieel begonnen. En wat doet Fem dan? Feestjes bouwen!
Vrijdagavond begon het al zéér plezant met een kerstfeestje met mijn beste economievrienden. We trokken briefjes om cadeautjes voor elkaar te kopen en hieronder kan je onze buit bewonderen Een tas met mijn foto op (jammer genoeg is het oor gesneuveld wegens de gladde staat van de wegen, want ik vind het echt fantastisch) en een badpakket dat zéér lekker ruikt. Pieter kreeg het Weerwolven-spel, nu hebben we dat eindelijk zelf ook voor als er vrienden op bezoek komen. Er was ook een enorme chocolade-overload aanwezig op het feest en een plezante quiz (die het all girls team uiteraard gewonnen heeft 
)
En dan werd het zaterdag en wat doen we dan? Leren! Naar Soulwaxmas gaan natuurlijk! Alleen, zonder artiesten is dat nogal triestig. Ze kwamen namelijk van Londen en konden onmogelijk in België geraken zaterdag. Spijtig voor ons, nog spijtiger voor de twee Parijse Albaniërs die speciaal daarvoor waren afgekomen. Hoe dan ook hebben we ons toch maar in het uitgaansleven gesmeten en gingen we naar de Petrol. We waren daar stipt om 11u (nog net binnen de tijdslimiet om minder te moeten betalen om binnen te komen). Jawadde, dat is zo ongeveer de triestigste club die ik al gezien heb. Alles is zwart, de vloer is gewoon het beton van de loods waarin de club is opgericht en de kerstverlichting kon niet marginaler zijn. Maar foert, de muziek was goed en het gezelschap was zeer tof
Die zaterdagmiddag zijn we trouwens gaan eten in Bistro De Koraal in Antwerpen, we hadden daar namelijk een cadeaucheque van gewonnen. Mannekes, zeeeeer lekker gegeten. Wel totaal onverwacht toen we daar binnenkwamen, dat is zo een klein restaurantje met 2(!) tafeltjes, elk voor 4 personen, plus nog een 8tal plaatsen aan de toog. Achter die toog staat de uitbater het eten live klaar te maken en zijn sympathieke vrouw staat in voor de bediening. Heel gezellig en heel vriendelijke mensen!
Gisteren dan teruggekeerd naar Gent, een tof wandelingske gemaakt door het Citadelpark in de sneeuw en er vervolgens een gezellig avondje thuis van gemaakt. Ik zweer het u, het Citadelpark is precies dé place to be voor Gentenaars in de sneeuw, dat was iets waar ik tot gisteren nog niet van op de hoogte was. Een stuk of 50 gezinnen met een slee, snowboarders die zich kostelijk amuseerden op de hellingen en overal werden er sneeuwmannen gemaakt. Plezant!
Maar bon, genoeg tijd verspeeld dus. Nu is het tijd voor het echte werk. Blokken zal er vanaf nu gedaan worden. Alleen zou ik dringend nog eens moeten gaan shoppen voor een cadeauke voor Pieter zijn kerstmis. En kmoet nog mijn splinternieuwe Filofax gaan afhalen die is toegekomen. En vanavond gaan we naar de kerstmarkt en het glazen huis. En mijn secret santa gaan afzetten (spannend!!!). En kzou ook dringend nog eens moeten opruimen voor ik morgenavond naar huis vertrek. Hopelijk is mijn secret santa tegen dan afgeleverd zodat ik eindelijk kan ontdekken wie mij had (want die Tess en haar little helper, daar krijg je dus geen woord uit he…).
Ale hup, vooruit met de geit!
Secret Santa
Gisteren was het Santa Shopping Spree-tijd voor mij en Tess.
Ons doel: elk een cadeautje voor onze respectievelijke Secret Slachtoffers, en dan moest ik nog 2 cadeautjes zoeken voor een kerstfeestje waar ik binnen 3 weken naartoe ga.
Het was dus überslecht weer en ik had al geen zin meer om te vertrekken, maar (gelukkig!) sleurde Tess mij mee en uiteindelijk hadden we na een winkel of 5 niet alleen alle cadeautjes gevonden, maar ook nog eens een nieuw paar sneakers voor Tess (want serieus, die die ze nu heeft hebben écht wel hun tijd gehad )
Ik ben zéér blij met alles wat we gekocht hebben, maar mannekes dat is moeilijk he. Ok, voor die 2 vriendinnen is een origineel cadeautje vinden al niet gemakkelijk. Maar voor 2 mensen die je van haar nog pluim kent? Pfieuw. Nu, het is ons gelukt en ik denk dat onze Secret Slachtoffers heel blij zullen zijn. Jammer dat we nog zo lang moeten wachten voor we de reactie gaan te weten komen
P.S.: Ik ben zooooo benieuwd wat ik ga krijgen zeg! En van wie! Leve Secret Santa
Zucht
Ale vooruit, we zijn weer vertrokken. Ik heb hier net de afteller op mijn igoogle-homepage ingesteld. En dat zijn nog véél te veel dagen als je het mij vraagt…
Nuja, we overleven het wel weer!
Gisteren was trouwens een heel goede dag! Ik ben er best wel trots op. Zeer goed voortgedaan aan mijn thesis overdag, en ‘s avonds tapas gaan eten & naar de cinema gerusht met Pytur. The Informant, mijn keuze en bijlange niet zo goed als ik gedacht had. Wel een gigantisch zalige trailer gezien voor een film die binnenkort uitkomt: Men Who Stare At Goats.
Voilà se, en zoals afgesproken in cyberspace met annava ga ik nu eens wat opruimen, en daarna heb ik in real life afsproken met tessvdm.
So long, farewel, auf wiedersehen enal.
Ode aan de slaap
Soms vind ik het zo ontzettend moeilijk om in slaap te geraken, dat is ongelooflijk. Zo erg zelfs dat ik er soms tegenop zie om in mijn bed te gaan liggen. Want dan begint het piekeren. Over familiekwesties, die mij toch dieper raken dan ik wil laten uitschijnen, ik heb dat van mijn papa. Over mijn ouders en zus, waarvan ik alleen maar wil dat ze 100% gelukkig zijn, maar die ik soms in de steek laat als ik alweer weg ben in het weekend. Over vrienden, en of ik wel genoeg moeite doe om het contact te onderhouden, maar dat is soms zo moeilijk… Over mezelf. Want ik mag dan wel al zo ver geraakt zijn, ik begin er toch zwaar aan te twijfelen of ik dat laatste jaar wel ga overleven.
En dan kijk ik naar die krullenbol die rustig ligt te slapen naast mij. En dan denk ik, het komt allemaal wel goed.
Meedoen is de boodschap!
Klik hier voor het Secret Santa initiatief van Tess.
En ja, ook niet-bloggers mogen meedoen. Zeg nu zelf, iedereen krijgt toch graag cadeautjes?
EDIT: Niet voor niet-bloggers dus
