SATC 2
Een beetje laat, maar hier is toch mijn verslag. Onlangs ging ik naar Sex and the City 2 kijken en uiteraard vond ik de film weer helemaal geweldig 
Op voorhand hadden V. en ikzelf een beetje twijfels na de slechte kritieken die overal verschenen. Maar N. had de film al gezien en stelde ons gerust. En ik zeg het u, ze had gelijk
In veel opzichten vond ik de tweede film beter dan de eerste! Deze film focust namelijk weer veel meer op de vriendschap tussen de vier vrouwen, terwijl de eerste meer over hun respectievelijke relaties met mannen ging.
Natuurlijk, voor de originaliteit moet je niet gaan. Wel voor de kleren, het hippe New Yorkse leven, de decadentie, de humor, de cameo’s, de mannen, de emoties en voor het overall feel good-gevoel.
In conclusion: vond je de eerste goed, ga dan zéker de tweede bekijken
Misschien nog meer dan van de film heb ik genoten van de avond in het algemeen.
Drie vrouwen en een man die ons achteraf kwam vergezellen, 4 vrienden, allemaal bang voor de veranderingen wanneer we afstuderen, allemaal melancholisch om cocktailavonden-in-de-week die vanaf september verleden tijd zijn. Maar wel wetende dat we sowieso elkaar zullen hebben om op te rekenen en wetende dat we volgend jaar allemaal nog in het Gentse gaan wonen (toch nog voor even). Dat geeft een houvast in onzekere tijden en betekent heel veel voor mij, mietje dat ik ben
En zo maakten wij er in de Hollywood ons eigen avondje onder best friends van, compleet met Cosmo’s en high heels (sommigen dan toch 
).
Zucht
Ale vooruit, we zijn weer vertrokken. Ik heb hier net de afteller op mijn igoogle-homepage ingesteld. En dat zijn nog véél te veel dagen als je het mij vraagt…
Nuja, we overleven het wel weer!
Gisteren was trouwens een heel goede dag! Ik ben er best wel trots op. Zeer goed voortgedaan aan mijn thesis overdag, en ‘s avonds tapas gaan eten & naar de cinema gerusht met Pytur. The Informant, mijn keuze en bijlange niet zo goed als ik gedacht had. Wel een gigantisch zalige trailer gezien voor een film die binnenkort uitkomt: Men Who Stare At Goats.
Voilà se, en zoals afgesproken in cyberspace met annava ga ik nu eens wat opruimen, en daarna heb ik in real life afsproken met tessvdm.
So long, farewel, auf wiedersehen enal.
Filmfestival
Het is stilaan een traditie aan het worden, dat filmfestival. Het heeft ook wel iets, met die rode loper en die lichtjes, al die keuze uit films waar je nog nooit van gehoord hebt en het tickets kopen op goed geluk.
Vorig jaar zagen we 2 films: één steengoede, één die wel ok was.
Dit jaar kozen Veerle en ik opnieuw 2 films uit, Julie & Julia en Bright Star. Beide films zitten in de categorie Festival Previews en worden dus binnenkort gereleast in de Belgische zalen.
Laat ik beginnen met Julie & Julia, die begint meer en meer aan bekendheid en publiciteit te winnen in België.
De synopsis (van de site van het filmfestival overgenomen):
Met enige zin voor overdrijving kan je zeggen dat Julia Child voor de Verenigde Staten was wat Piet Huysentruyt voor Vlaanderen is. Beiden leerden hun volk koken. Julia Child schreef een kookboek, “Mastering the Art of French Cooking” en dat wordt nog altijd gemeenzaam “Julia” genoemd. Vergelijk het gerust met het kookboek van de Boerinnenbond. Hoe Julia dat boek schreef, is één aspect van “Julie and Julia”. Het tweede wordt geleverd door het verhaal van Julie Powell die in 2002 een jaar lang de 514 recepten van Julia Child bereidde en daarover in een blog verslag uitbracht. Vandaar de Julie en Julia uit de titel. Nora Ephron schreef het scenario en voerde de regie in een film waar de Julie- en de Julia-ingrediënten elkaar niet altijd in evenwicht houden. Het Franse avontuur van de Amerikaanse Julia is nu eenmaal steviger kost dan de bloggende Julie. Maar alles bij elkaar is dit een smakelijke film met een spicy Meryl Streep in de rol van Julia. Haar Doubt-partner Amy Adams is Julie maar tot een kookduel komt het niet.
Lijkt een zeer leuke, luchtige film, zoals een goede chocolademousse. Maar het is eigenlijk eerder een chocoladepudding die net voor je hem gaat serveren volledig in elkaar zakt.
Ik had dat al gelezen in mijn krant dat het einde niet zo sterk was, en het is echt zo. Al met al geen film die ik zou aanraden eigenlijk, zelfs niet om te huren. Het heeft allemaal niet zoveel om het lijf eingelijk. Er zitten wel zeer mooie beelden van eten in, dus misschien toch eens huren Maaike?
En dan komen we bij Bright Star.
Nu moet ik zeggen dat ik een beetje bevooroordeeld naar die film vertrok: ik kan mezelf volledig verliezen in die kostuumdrama’s van de BBC. Dus ik wist eigenlijk al op voorhand dat ik die film goed ging vinden.
Het verhaal gaat eigenlijk over twee geliefden, die ondanks al hun verschillen onweerstaanbaar naar elkaar toe gezogen worden. De film kabbelt voort en kruipt geleidelijk aan onder je huid. En natuurlijk zat ik te bleiten aan het eind van de film, maar ik zweer het u driekwart van de zaal moest een zakdoekje bovenhalen.
Het is echt zo’n verhaal dat je naar de keel grijpt, zo mooi en delicaat gebracht en zo fantastisch vertolkt. Het is gewoon hartverscheurend. En eigenlijk niet zo’n typische vrouwenfilm hoor, ook al zou ik mijn boyfriend daar nooit mee naartoe krijgen enkel en alleen al omdat het een kostuumdrama is. Er zaten nog relatief veel mannen in de zaal bij ons!
In conclusion: Bright Star zeker eens bekijken, al was het maar voor de mooie beelden. Julie & Julia is uw geld niet waard. En moest u ooit To verdener (Worlds Apart) tegenkomen in de videotheek, meepakken die handel. Dat is de héél goede film van vorig jaar.
Mamma Mia!
Waarschuwing: zeer hoog vrouwengehalte zoals dat dan heet
Gisteren heb ik naar mijn gloednieuwe dvd van Mamma Mia gekeken. En zoals Tess haar reactie het mooi beschreef “oh nee he, een film waar ze zomaar overgaan van praten naar zingen…” is het niet voor iedereen weggelegd.
Maar ik vind hem écht geweldig. Het is er zó over, een eiland waar werkelijk iedereen perfect kan zingen en dansen Maar het is een feelgoodboost van jewelste en daar hou ik zo van!
Een voorproefje dat niets van het verhaal verklapt: Dancing Queen.
The Hobbit
Het boek van J.R.R. Tolkien dat voorafgaat aan de trilogie Lord of The Rings, zal nu ook verfilmd worden. Opmerkelijk: dat zal niet door Peter Jackson zijn!
Guillermo del Toro verfilmt ‘The Hobbit’
Het is even stil geweest rond de regisseur, maar momenteel is del Toro volop aan het werk aan de verfilming van ‘The Hobbit’, het alombekende boek van Tolkien. Del Toro is vooral bekend van de ‘Hellboy’ films en het misschien iets minder bekende ‘El Laberinto del Fauno’. Peter Jackson deed het hem al voor met de verfilming van ‘The Lord of the Rings’, ook een adaptatie van de trilogie van Tolkien. Jackson had hiermee ongelooflijk veel succes. Het zal een ganse opgave zijn voor del Toro om dat werk te evenaren.
‘The Hobbit’ zal verfilmd worden in twee delen, waarvan het eerste deel de zalen moet veroveren in 2011. Deel twee is voorzien voor het jaar daarop. Del Toro heeft in ieder geval grootse plannen op het gebied van de special effects. De grootste uitdaging zal zijn om ‘Smaug’, het wezen in de Hobbit, tot leven te brengen op het witte doek. Diegenen die bekend zijn met de creaturen uit del Toro’s films, mogen ervan uitgaan dat hij ook hier weer puik werk zal leveren. Zal del Toro Peter Jackson’s succes kunnen evenaren? Het is alvast nog even geduldig afwachten!
Ik heb de eerste Hellboy film al gezien en qua special effects zat die wel goed, maar de film zelf vond ik echt flauw. Nuja, dat kan mss aan het verhaal liggen en daar kan de regisseur op zich niet veel aan doen als de film gebaseerd is op een comic.
Maar ik ben toch benieuwd of del Toro erin zal slagen The Hobbit boeiend te maken. Want ik meen mij te herinneren dat ik ooit eens dat boek ben beginnen lezen en dat ik ben afgehaakt na de eindeloze beschrijvingen van de Hobbit-wereld…
Nuja, Lord of The Rings heeft mij gefascineerd dus zal ik zeker en vast The Hobbit ook gaan bekijken.
The pineapple express
Absurd en vreselijk hilarisch: de trailer van pineapple express Vooral het einde vond ik geweldig 
Het verhaal:
Lazy stoner Dale Denton (Seth Rogen) has only one reason to visit his equally lazy dealer Saul Silver (James Franco): to purchase weed, specifically, a rare new strain called Pineapple Express. But when Dale becomes the only witness to a murder by a crooked cop (Rosie Perez) and the city’s most dangerous drug lord (Gary Cole), he panics and dumps his roach of Pineapple Express at the scene. Dale now has another reason to visit Saul: to find out if the weed is so rare that it can be traced back to him. And it is. As Dale and Saul run for their lives, they quickly discover that theyre not suffering from weed-fueled paranoia; incredibly, the bad guys really are hot on their trail and trying to figure out the fastest way to kill them both. All aboard the Pineapple Express.
James Franco, altijd al geweten dat dat een goeie acteur is. Ik ga zeker kijken
In other film news: Made of Honour is één van de zwakkere romantische komedies van dit jaar. Spaar uw geld en huur hem eens als je hem toch wil zien, zeker geen 6 euro waard in de cinema. Ja, ook al is het met Dr. McDreamy 
Hij heeft mij teleurgesteld maar mag het altijd eens komen goedmaken in person.
[klaagmodus] Ik moet nog leren en gisteren was er een tof feestje in Brugge en vanavond gaat er een tof verjaardagsfeestje zijn in Brugge en ik kan niet mee want ik heb morgen nog examen. Morgen. Op de aller f-ing laatste dag dat er examens kunnen gegeven worden. Oh wat haat ik mijn richting soms! [/klaagmodus]
Aan iedereen die uitgaat vanavond: have fun. Aan iedereen die al vakantie heeft: have fun. Aan iedereen die ook nog aant blokken is: respect en sympathie en medeleven.
Alstublieft dankuwel, ik ga gaan voortleren (en ja, marketing maakt mij een beetje gek )
Sex and the City
Dé hype tegenwoordig, vooral onder vrouwen, fashionista’s of niet. En ik heb hem gezien! Oooooh ja Enthousiasme alom!
Eerst en vooral: het publiek bestond voornamelijk uit groepen vrouwen die samen eens een gezellig avondje uit wilden, maar(!) er zaten weldegelijk nog relatief veel koppeltjes in het publiek. Dus mannen, laat je vooral niet afschrikken door het feit dat je de enige zal zijn. En wat dan nog als het zo is: hoe kan omringd worden door zo veel schoon volk nu erg zijn?
De film zelf dan. Daar ga ik natuurlijk niet te veel over verklappen. Veerle vertelde me in de pauze (de film duurt meer dan 2 uur) dat het algemene gevoel bij de film in de Knack werd beschreven als “oude klasgenoten/vriendinnen die elkaar terugvinden op Facebook en hoewel ze allen ergens anders wonen, toch weer eens afspreken zoals in de goede oude tijd”.
Dat is er wel écht boenk op. Er is tijd verlopen tussen het afscheid van de serie en deze film, dat merk je. En toch is de band tussen de vier nog steeds even hecht. Geweldig Maar zelfs als je de serie totaal niet hebt gevolgd heb je geen enkele reden om deze film niet te gaan bekijken. In het begin wordt je in een paar minuten tijd volledig up to speed gebracht. Voor de fans zitten er natuurlijk wel wat zeldzame extraatjes in die door ‘leken’ niet direct ten volle kunnen geapprecieerd worden. Oooooh, ik mag echt niets verklappen
De film is flitsend en overdadig, zoals het New York waarin het zich afspeelt, en zit vol met product placement, maar who cares. Die kleren. Die schoenen! Die rechttoe rechtaan dialogen. En die emoties. Ik heb meermaals met betraande ogen zitten kijken. Niet per se omdat het triestig was, eerder om de gevoelens van melancholie of eenzaamheid die soms komen bovendrijven in bepaalde scènes. En soms ook gewoon omdat het mooi was ^^ Ik ben nu eenmaal iemand die er volledig in opgaat, ik kan het niet helpen. Dat hebben de mensen rondom mij ook ondervonden aan mijn verbaasde kreten of mijn schaterlach.
Als je het gewoon beschouwt als een romantische komedie is het zelfs zonder enige voorkennis over de personages een topper. Vond je The Devil Wears Prada goed, wel, deze is beter. Vond je de serie goed, je zal smullen van de film. Er is geen enkel excuus om hem niet te gaan bekijken. Ik wil zó direct opnieuw gaan :)
En Vera Wang mag mij verdorie ook altijd eens vragen voor een fotoshoot!
Van Valerie tot Alizée
The Zutons. Het zegt je misschien weinig, maar het is een Britse band. Nu, tot een paar dagen geleden had ik er ook nog nooit van gehoord. Ik kwam ze toevallig tegen al dwalend over het Internet.
Waarom schrijf ik er dan over? Omdat hun verhaal een beetje zielig is. Ze zijn gekend maar niet echt BEkend in thuisland Groot-Britannië en zijn nu al aan hun derde album toe. Hun grootste succes was een nummer 9 in de Britse hitlijst met Valerie… dat nu voor eeuwig bekend zal zijn in de versie van Mark Ronson & Amy Winehouse. Niemand herinnert zich eigenlijk nog het origineel en naar mijn mening is de cover echt gigantisch veel beter en catchy-er.
Bovendien vinden The Zutons het over het algemeen nogal cool om er slonzig uit te zien. Voor de clip zijn ze duidelijk gestyled, maar er bestaan echt vreemde foto’s van de band. Bij deze: het is niet omdat je alternatief bent dat je er moet uitzien alsof je je geen douche kunt veroorloven.
Nu, de zanger van Kings of Leon heeft intussen mijn stylingadvies al opgevolgd (wie zegt dat praten tegen je tv niet werkt?): hij heeft ingezien dat lang haar dat plat en vettig langs je gezicht hangt (de lijken-look zoals ik het noem) echt niet flatterend is.
De voor en na-beelden spreken voor zich Véééééél beter toch?
Over stijl gesproken: Sarah Jessica Parker, ik begrijp dat het vreselijk is dat je hetzelfde kleed als Lindsay Lohan hebt gedragen. Om je leven beter te maken en je pijn te verlichten, ben ik bereid me op te offeren. Je mag het opsturen naar mij. Ik vraag er zelfs geen geld voor.
Nee, dan nu serieus. Ik vind het gewoon een geweldig kleed, en dan nog van een Belgische ontwerper! Het is gewoon voorbestemd om terug in de handen van een Belgische te belanden. En ok, Sarahs benen zijn misschien nét iets langer dan de mijne. Maar geen probleem hoor want ik ken een stuk of 3 vrouwen die daar wel een mouw aan kunnen passen. Spreekwoordelijk dan, want het was een mouwloos kleed (haha, erg, ik weet het. Teveel met mijn neus in de boeken zitten brengt de flauwe mopjes in mij naar boven)
Ik zou hier ook nog een stomme friet-met-mosselen joke kunnen vertellen over Alizée Poulicek, maar dat ga ik aan jullie overlaten. “Je kan de jurk zien als een gigantische friet”, hoe bedenken ze het
For the birds
Iedereen die een Pixar-dvd in huis heeft, weet ongetwijfeld dat ze ook kortfilmpjes maken.
En omdat ik het triestig vind dat het alweer zo lang geleden is dat mijn blog nog eens is aangevuld, post ik hier mijn all time favorite: For the birds.
Het zou natuurlijk Pixar niet zijn als er geen moraal achter het verhaal zou zitten. Het is dus nog educatief verantwoord ook Ideaal voor tijdens de examenperiode!
Watch & learn: boontje komt om zijn loontje!
Loft
22 Oktober 2008. Dat is de dag waarop we en masse de cinema’s zullen bestormen voor ‘Loft’, een verhaal over bedrog, verraad en overspel in al zijn vormen. Het verhaal werd geschreven door Bart De Pauw. De regie is in handen van Erik Van Looy. En to top it all zien we in de hoofdrollen het kruim van de Vlaamse acteursgild: Koen De Bouw, Matthias Schoenaerts, Filip Peeters, Bruno Vanden Broecke, Koen De Graeve, An Miller, Veerle Baetens en Jan Decleir. Om er maar enkele te noemen.
Het verhaal: vijf getrouwde mannen delen in het grootste geheim een loft waar ze stijlvol en in alle rust hun minnaressen en nieuwste veroveringen ontvangen. Een prima regeling, tot ze op een winterochtend het lijk aantreffen van een jonge vrouw. Geen van hen weet wie de vrouw is, waar ze vandaan komt en hoe ze terecht is gekomen in een loft waarvan alleen zij de sleutel bezitten. Noodgedwongen proberen de vrienden uit te zoeken wat er gebeurd is en waarom, maar al vlug beginnen ze elkaar te wantrouwen en zal blijken dat ze veel minder van elkaar afweten dan ze oorspronkelijk dachten.
- Humo.be
Ja, het is inderdaad nog wachten tot oktober, maar het belooft alweer een pareltje te worden van Eric Van Looy. En dat Bart De Pauw geweldige scenario’s kan schrijven weten we ondertussen al. De trailer ziet er alvast geweldig uit.
