To filter or not to filter
Ik speel al langer met het idee om kraantjeswater te beginnen drinken, omdat ik dat echt zo’n verspilling vind om thuis flessenwater te drinken.
Ik had ooit al eens ergens (ja, ooit en ergens, dat is altijd leuk als je er dan achteraf terug op zoek naar gaat!) een soort filter gezien die je op je kraan kon klikken wanneer je water nam om te drinken. Ja, ik ben ook op de hoogte van het bestaan van kannen die het water zuiveren, maar ik ken mijzelf en zou dat na een maand al niet meer gebruiken. Ik zou dat vergeten vullen, en als dat daar een tijdje staat is dat water dan niet meer koud genoeg. (Ik heb iets met warm en koud, mijn eten of drinken moet altijd op de perfecte temperatuur zijn, we hebben allemaal zo onze neurotische trekjes 
)
Dus typte ik “zuivering kraantjeswater” in in Google, en ik kwam uit op een artikel waarin het volgende stond:
Kraantjeswater is een perfecte dorstlesser: goedkoop, handig en… gezond! De kwaliteit van het leidingwater is immers vrijwel constant en wordt continu op maar liefst 63 parameters gecontroleerd.
[...] Er zijn nogal wat apparaten te koop waarmee je kraantjeswater kan filteren. Onontbeerlijk om het water te zuiveren van chloor, bestrijdingsmiddelen en zware metalen, zo zeggen de producenten. Daarmee suggereren ze dus dat water, zoals het uit de kraan komt, niet geschikt zou zijn voor dagelijkse consumptie. Dit klopt niet, want kraantjeswater voldoet ruimschoots aan de normen die zijn opgesteld door onafhankelijke instanties (bijvoorbeeld de Wereldgezondheidsorganisatie) op basis van wetenschappelijk onderzoek naar de effecten van bepaalde stoffen op mens en milieu. Water filteren is dus overbodig, en brengt zelfs extra gezondheidsrisico’s mee.
Water dat uit je kraan stroomt, is gecontroleerd. Door te filteren ondergaat het water een extra bewerking, maar op het gefilterde water is geen controle meer, terwijl de kans reëel is dat op de waterfilter bacteriegroei ontstaat, waardoor de microbiologische kwaliteit van het gefilterde water slechter is die van het oorspronkelijke kraantjeswater.Bron: Goed Gevoel 2005
Als je erover nadenkt eigenlijk ontzettend logisch
Dus ik zeg santé, terwijl ik eens van mijn glaasje kraantjeswater nip.
Ode Aan De Hashtag
Naar aanleiding van deze tweet van mij
koppijn! Maar nog oh zo veel thesiswerk voor de boeg… #snotvalling #donderdagmeetingdag En ook wel: leve de hashtags!
toch even een blogje als ode aan de hashtag.
Een hashtag is een kernwoord met een # voor, geïntroduceerd op Twitter. En ik hou er van! Het is zo makkelijk, want een tweet mag slechts 140 karakters lang zijn. En dan typen: koppijn, want ik heb een snotvalling, maar nog oh zo veel thesiswerk voor de boeg want donderdag moet ik naar een meeting ivm mijn thesis, ja dat gaat niet he! En met die trefwoorden heeft iedereen de boodschap wel door.
En ik ben dan uiteraard zo’n geek dat ik dat zodanig veel gebruik dat ik soms de neiging heb om dat in real life ook te gebruiken
Sorry, ga niet komen hiphoppen… #stress #presentatie #promotormeeting
Simpel, effectief, to the point. I love love love it Dus bij deze: u weze gewaarschuwd als u in het vervolg zulke smsjes krijgt van mij!
Levensvraag
Hoe berekenen ze die kijkcijfers eigenlijk? Ik heb dat altijd al willen weten. En als je iets opneemt met je digicorder en dan erna kijkt, wordt dat er dan ook bijgeteld of niet?
Hetzelfde met die Readers. Telt dat ook bij het bezoekersaantal van een blog?
WordPress Blogsurfer
Om één of andere reden worden er in mijn blogsurfer zo af en toe nieuwe berichten compleet genegeerd!
Voor de leken: dat is een module waarin je allerlei wordpressblogs die je wilt volgen kunt ingeven, en de nieuwste berichten van al die blogs worden dan chronologisch weergegeven op 1 pagina. Handig, dat wel. Maar dat werkt dus vreemd genoeg niet meer bij mij.
En de grote downside is natuurlijk dat het alléén maar wordpressblogs zijn.
Mijn zus heeft nu iets ontdekt: de Google Reader. Hetzelfde systeem, maar dan voor ALLE blogs.
Dus dank u Tess, de wordpress blogsurfer heeft bij deze voor altijd afgedaan En nu kan ik eindelijk al die leuke niet-wordpressblogs op een overzichtelijke manier beginnen volgen. Leve Google!
Material Girl
“We worden door onze maatschappij altijd maar aangezet en gepusht om dingen te kopen die we eigenlijk echt niet nodig hebben”, ik hoor het de prof dinsdag nog altijd zeggen. Het ging over gsms.
Hij heeft wel gelijk, maar er zit fun in functies, niet in basics 
En dus screw die basismodellen, ik wil deze beauty:
Het is de HTC Google G1 Android Phone en ik wil hem, in het wit aub dank u wel!
Alleen is hij een beetje zeer prijzig ;( Maar we sparen toch ergens voor he! Ik heb al gezegd dat ik eens zou rondkijken in Amerika, maar dat is nog zo lang (lees: het begin van juli) en ik weet echt niet of ik het nog zo lang volhou…
Web 0.0
Ik moest lachen toen ik deze cartoon tegenkwam. Maar toen bedacht ik… dat is waar we naartoe gaan evolueren: alles digitaal en steeds minder boeken.
Dat kan ik alleen maar betreuren. En ik niet alleen waarschijnlijk?
Kerst
Ik hou ervan, een echt familiefeest. Al zal dat dit jaar net ietsje minder zijn bij ons, maar die kant van de familie zien we gelukkig op nieuwjaar nog.
En ik krijg echt graag kerstkaartjes. Maar jongens toch, wat een gedoe om die allemaal te zitten uitzoeken en schrijven en adressen op te zoeken…
Dus dit jaar beroep ik mij voor de derde keer al op e-cards Want zeg nu zelf, dat is toch even goed eigenlijk? Ok, je kan dat niet op je kast zetten maar de boodschap is even oprecht én die kaartjes belanden na een maand toch in de vuilnisbak.
Ik stuur wel gewoon de elektronische versie. Ik zie er jullie zeker niet minder graag om!
En voor al mijn bezoekers (toch een kleine 70 per dag, waarvoor mijn oprechte dank )
Mo how (2)
Mijn Sony Ericsson heeft het dus om onduidelijke redenen begeven, hij zal wel nog in garantie zijn zeker? 
Hij is verdorie een half jaar oud…
Gelukkig is er altijd mijn good old Nokia 3330 om op terug te vallen. Compleet met Winnie The Pooh screensaver (ja hoor, dit was mijn eerste gsm van toen ik 16 was. In mijn tijd was dat nog 16 ja, tegenwoordig maken ze al gsms voor baby’s en ben je als 10jarige niet meer hip zonder!)
Enig minpuntje: er kunnen maar 16 berichten in de inbox. En aangezien er 14 permanent op mijn SIMkaart staan die ik écht niet wil wegdoen, moet ik mijn nieuwe berichten altijd direct wissen. Dus hopelijk sturen er mij niet teveel mensen een bericht op hetzelfde moment of deze klassebak zou het ook nog kunnen begeven!
Facebook in real life
Op z’n zachtst gezegd FREAKY!
Opgelet: als je geen benul van Facebook hebt, zal je dit filmpje echt niet begrijpen.
Mijn vrouwelijke gsm
Dit is hem dan, de Sony Ericsson Z250i in het flashy maar toch design zilver.
Ik kan ermee bellen en smsen (echt waar!) en ook nog foto’s trekken, een nieuwigheid in mijn gsmervaringen.
Hij kan alles wat ik wil (ja hoor, zelfs aantonen aan hoeveel berichten ik zit, ik had gisteren gewoon niet goed opgelet. Blijkbaar tonen Sony Ericssons enkel een cijfertje als je aan je laatste 20 letters van je bericht bezig bent.)
De menu’s zijn natuurlijk wat zoeken in het begin, ik moet het nog even gewoon worden na mijn geweldige Samsung die ik toch een jaar of 2 heb gebruikt… En die gisteren nog exact 5 euro waard bleek! Schande!
De vriendelijke meneer van de winkel (ik noem geen namen maar de winkel met BEL in de naam is duidelijk véél duurder dan die met PHONE erin ) wou mij nog een hoesje en een verzekering en een abonnement aansmeren. 10 minuten van mijn kostbare tijd verloren daardoor… ‘Nee’ verstaan ze precies nogal moeilijk.
Anyway, ik voel het, deze gsm wordt mijn nieuwe trots Het is alles wat ik wou: schappelijke prijs, redelijk basic qua functies en toch vrouwelijk qua design.
I’m loving it (parapapapaaaaaa!)
